Soru: 26 aylık bir kızım var. Kızım evdeki eşyaların gölgesinden, duvarlardan, üst kattan gelen ayak seslerinden ve bunlar gibi pek çok şeyden korkmaya başladı. Eşyaları ve gölgelerini insana benzetiyor. “Abi bana bakıyor, ben ondan korktum,” diyor. Hiç yalnız kalmak istemiyor. Bütün odaların kapısını kapattırıyor. Gece bana sarılarak uyuyor. Sık sık ağlama krizlerine giriyor. Bu durum yaklaşık 1 ay örce başladı. Çok üzülüyorum. Kızıma nasıl yaklaşmamız gerekiyor? Yanlış bir şey söylemekten ve yanlış yapmaktan korkuyorum. Bize yardım edin.
Yanıt: Bu kadar farklı alanlarda pek çok kaygı belirtisinin çok hızlı bir şekilde ortaya çıkmış olması durumunda, bunları tetikleyen nedenlerin (olası bir korku travması, ayrılık vs.) öncelikle araştırılması iyi olacaktır. Öte yandan, pek çok farklı alanda kaygılara sahip olmak “yaygın kaygı bozukluğu”nun göstergesi de olabilir. Bu bozukluğun oluşumunda genetik yatkınlık, yani kan bağı olan kişilerde herhangi bir kaygı bozukluğunun (panik bozukluğu, yaygın kaygı, ayrılık kaygısı, uyku-yeme sorunları, psikosomatik yakınmalar, öm. karın ağrıları, baş ağrıları, vs.) varlığı önemli bir neden olarak sayılabilir. Herhangi bir olay tetikleyici olabilir ve bozukluğun ortaya çıkmasını hızlandırabilir. Öte yandan, kaygılarını ortadan kaldırmak için kullandığı yöntemlerin ona ne gibi ek kazanımlar (anneyle yatmak, annenin işe gitmemesi, okula gitmemek, vs.) sağlayabileceğini araştırmak da önemli olabilir. Çünkü kaygılı olmak kişiye bir avantaj sağlıyorsa, bu durum ister istemez kaygıların pekişmesine yol açabilir. Kaygılar genellikle kronik seyir izleyebileceğinden, azalıp artma dönemleriyle uzun yıllar süren bir sıkıntı kaynağı olabileceğinden, gerekli gördüğünüzde bir çocuk psikiyatristi değerlendirmesi için çok gecikmeyin derim.
