Soru: 12 aylık bir oğlum var. Gündüz neşeli bir çocuk ve herhangi bir sağlık problemi de yok. Sorunum çocuğumun beslenmesi ve uykusuyla ilgili. Onu beslemek tamamen bir işkence oldu. Bu zamana kadar bütün yemekleri oyuncaklarla ve ilginç eşyalarla yedirdim. Aç bırakmayı denedim ama iki kaşık yiyor ve yine yememeye· başlıyor. Bir diğer sorunumuz da gece uykusuyla ilişkili. Sürekli uyanıyor. 5 dakikada 10 dakikada bir uyandığı bile oluyor. Gözü kapalı ağlıyor. Ya suyla ya da emzikle ikna etmeye çalışıyorum. Kesinlikle yanıma almıyorum. Çok aşırı ağlarsa kucağımda sakinleştirmeye çalışıyorum. Sonra yine yerine yatırıyorum. Doktora götürdüm ve gece terörü olduğunu söyledi. Bize Atarax diye bir şurup verdi, kullandım ama hiçbir faydasını göremedim. Bir haftadan sonra kullanmayı bıraktım. Ne yapmam lazım?
Yanıt: Yemek ve uyku problemleri bu dönem çocuklarında en sık görülen psikiyatrik sorunlar arasında yer alıyor. Öncelikle, bu sorunlar belirgin olarak son zamanlarda ortaya çıktıysa, genel bir tıbbi inceleme faydalı olabilir. Basit bir enfeksiyon bile belirgin davranış değişikliklerine neden olabilir. Eğer bir iki aydır varsa ve belirgin tıbbi bir sorun yoksa, psikiyatrik bir yaklaşım iyi olabilir. Gittiğiniz doktor durumu gece terörü olarak nitelendirmiş, gece terörüne yönelik uygun bir tedavi önermiş. Dediğim gibi bu yaşta bu şekilde görülen sıkıntıların devam etmesi, başka psikiyatrik, psikolojik durumların belirtisi anlamına gelebilir (duygulanım, dürtü kontrolü, dikkat ya da ilişkisel bir takım nedenler vs.). Genel anlamda duyusal süreçleri ayarlama problemleri tarif ediyorsunuz. Bütün bu nedenlerle bence genel bir çocuk psikiyatrisi değerlendirmesi faydalı olabilir. Çünkü günlük yatış kalkış, yemek saatleri vs. ve ilişkisel tüm aktivitelerin gözden geçirilmesi ve bir plan dahilinde önerilerde bulunulması gerekebilir. Anlattıklarınız genel anlamda temel yaşamsal işlevlerle ilişkili sistemle, yani uyku, yeme ile ilgili belirtiler. “Düzenleyici”, “dengeleyici” beyin işlevlerinin henüz tam olarak gelişmediğini gösteriyor. Ancak bu alandaki gelişim (uyku-uyanıklık, dikkat, duygudurum düzenlemesi) çok büyük bir oranda genetik olarak belirlenir. Sizin yaptıklarınız sorunu pekiştirebilir ya da olmayan sorunu “var” gibi gösterebilir. Özellikle 2-3 yaş dönemlerinde görülen bu belirtiler, anneyle inatlaşma, anneye bağlanma ve ayrılıkla ilgili sorunlar genellikle 4 yaşlarında bir miktar duruluyor. Bazen annenin ayrılma kaygıları, depresif duygudurumu, çocuğun dikkat, uyku ve iştah denetiminin gelişimini geciktirebilecek yapısal özellikleri, çocuğun çalışan anneyle bir arada olabilme yolu olarak bu ilişki tarzını öğrenmesi gibi pek çok seçenek de akla gelebiliyor. Dikkat gelişimi açısından desteğe de ihtiyacınız olabilir. Tüm bu nedenlerle şikayetlerin sürmesi durumunda bir çocuk psikiyatristine başvurmalısınız.
