Bebekler çevreye kolayca uyum sağlayabilmek için, bir dizi refleksle dünyaya gelirler. Bu reflekslerin hepsinin hayati bir önemi vardır. Yaşamlarını sürdürmeleri için gereklidir. Belirli bir uyarıyayanıt olarak istem dışı ortaya çıkarlar. Bebeğin uyumunu sağlayanrefleksler arasında; öksürme, esneme, hapşırma, kusma, göz kırpma,burnunu çekmeyi sayabiliriz. En önemli reflekslerden üçü debeslenme ile ilgili olanlardır. Bunlar, annesinin memesinin (veya herhangibir uyarıcının) yanağına dokunmasıyla başını ve ağzınıdöndürme, emme ve yutma refleksleridir. Hastaneden ayrılmadanönce tüm refleksler doktor tarafından kontrol edilir. Bebek 6 aylıkolmadan önce çoğu refleksler kaybolur.
Kavrama: Yeni doğan bebeğin avuç içine parmağınızladokunursanız sıkıca kavrar. Aynı şekilde ayaklarına dokunursanız,ayak parmakları kenetlenir. Bu kavrama hareketini istem dışı yapar.Eline geçirdiği herhangi bir oyuncağını da sıkısıkıya tutar. Zamanla kavrama refleksikaybolur ve çocuk ellerini bilinçliolarak kullanır.
Ürkme: Moro refleksi olarakda adlandırılan bu davranış,çocuğun ani sesler ve sert tepkilerkarşısında gösterdiği birkorku halidir. İrkilen bebekbaşını arkaya atar, kollarınıyana doğru açar, sonra hızlabir kolunu göğsüne doğru geriçeker ve bedenini büker. Burefleks, doğumdan 3-4 ay sonrakaybolur.
Yüzme: Bebeğinayak altı uyarıldığında baş parmağı açılır. Suya yüzükoyun bırakıldığızaman yüzme hareketleri yapar, kol ve ayaklarını hareket ettirir.
Adım Atma: Bebeğinizi düz bir yerde kollarının altından destekleyerek tutarsanız, bedeni öne doğru gider, önce bir ayağını,ardından diğerini adım atıyormuş gibi kaldırır.
