Bebeğinizin 6. ayından sonra emekleme denemelerine başlar. Emekleme ile başlayan büyük hareketler, ayakta durmaya ve ilk adımlara uzanır. 1. yılın sonunda artık bebeğiniz bir yetişkin gibi ayakta durarak çevreyi izlemeye ve keşfetmeye bayılır!
Emekleyen bebeğiniz, neden-sonuç ilişkisini de öğrenir. Emeklerken, ‘Ayağımı çeker elimi uzatırsam şu nesneye uzanabilirim’ sonucuna varır. Bir süre sonra ‘bu hareketleri daha hızlı yaparsam, daha çabuk alabilirim’ düşüncesiyle emekleme hızını da arttırır.
Emekleme
6-7 ay civarında bebeğiniz önce destekli sonra desteksiz oturmaya başlar. Yatma pozisyonundan oturmaya geçmek, bebeğin çevreyi izleme biçimini değiştirir. Artık çevreyi sırt üstü izlemiyordur. Ancak bu pozisyon, yalnızca kolunun uzandığı kadar etrafındakilere ulaşmak ve incelemek olanağı verir. Oysa çevrede keşfedilecek o kadar çok şey vardır ki; televizyon, sehpa, oyuncak kutusu, sandalyeler… İşte ulaşmak istediği şeyler için hareket etmesi gerektiğini fark eden bebeğiniz, emekleme sürecine girer.
Emekleme denemesi, oturan bebeğin biraz uzağında duran eşyayı almak için öne doğru uzanmasıyla başlar. Bu bebeğinizin, oturma yani durma yeteneğinden, öne eğilme yani hareket etme yeteneğine geçtiğini gösterir. Üstelik ‘ben emekleyeceğim’ demenin ilk sinyalidir. Ama bu durum, bir bebek için hiç kolay değildir. Onlarca kez tekrarlanacak bir pozisyondur. Çünkü öne doğru eğilen bebeğin kollarına bedeninin ağırlığı yüklenecektir. Bu ağırlığı eşit dağıtmak için bacaklarını kullanmayı öğrenmek bir sonraki aşamadır. Üstelik bu ağırlığa rağmen beden ağırlığını bir el ve iki bacak üzerine dağıtarak diğer koluyla ilerlemesi gerekecektir. Kol ve bacaklarını çapraz hareket ettirerek ilerleme sanıldığı kadar kolay değildir. En etkili ve hızlı emekleme biçimini geliştirene kadar bebek, sık sık dengesini kaybedecek ve karın üstü düşecektir.
