Bu kavramı duymuş olabilirsiniz. Bu yöntemde yiyecekleri püre haline getirip kaşıkla beslemek yerine bebeğin kendi kendine yemesine izin verilir. Bu hem bebeğiniz için inanılmaz bir öğrenme fırsatıdır hem de yaşamının önemli bir parçası üzerinde biraz daha kontrol sahibi olmasını sağlar. Anne sütüyle beslenen bebek ne zaman ve ne kadar besleneceğine kendi istediği gibi karar verir. Bebeğin yönetiminde memeden kesme katı yiyeceklerle de bebeğe aynı özgürlüğü tanır. Kendi kendine beslenebilmeye başlar başlamaz beyin gelişmesi, ince motor becerilerin gelişmesi, ağız ve boğaz kaslarının egzersizi için en azından zaman zaman bebeklere izin verilmelidir. Ya boğazı tıkanırsa? Uzmanlar kendi kendine beslenebilen bebeklerin boğazına bir şey kaçıp nefes borusunu tıkama riskinin kaşıkla beslenen bebeklerdekine göre daha düşük olduğu görüşündeler. Bir bebek ağzına ve dilinin üzerine yiyecek koyacak kadar geliştiğinde, ağzında bunu hareket ettirip çiğneyerek yutamayacağı büyüklükteki parçaları tükürme becerisini de elde etmiş demektir. Oysa kaşıkla beslenen bebekler yiyecekleri kontrol etmeyi öğrenmeden ağzının gerisine ve boğazına doğru emmeyi öğrenir. Bebeğiniz ister kaşıkla ister kendi kendine beslensin, dondurulmuş taneli ufak meyveler, bütün üzüm taneleri, kabuklu yemişler, sosis ve büyük sert kurutulmuş meyve parçaları gibi yuvarlak sert yiyeceklerden uzak tutulmalıdır. Yeterli çiğneme deneyimi kazanana kadar çiğ havuç ya da çiğ elma dilimleri gibi sert bir parça koparabilecekleri yiyeceklerden de kaçınmalısınız. Bununla birlikte, kendi kendine beslenen bir bebekte tehlikeli yiyecek parçalarının ya da bir oyuncağın boğazına kaçıp tıkama riski kaşıkla beslenen bir bebektekine göre düşüktür. Öğürmek tık.anmakla aynı şey değildir Kendi kendine beslenen bebeğinizin yediklerini boğazına kaçırıp tıkanma olasılığı düşüktür, buna karşılık yerken öğürme olasılığı yüksektir. Tıkanma, bebeğin nefes borusuna öksürüp atamadığı bir şeyin takılmasıdır; bu durumda öğürme sesi çıkaramaz. Bebeğiniz öğürdüğünde ise bir yiyecek parçası ağız boşluğunun arka bölümünü ya da boğazının tepesini gıdıklıyordur ve öksürüp etrafa tükürük saçarken yiyeceğin bir parçası da dışarı çıkabilir. Öğürme ‘neredeyse boğulma’ değil, vücudun boğulmaya karşı savunma mekanizmalarından biridir. Bebekler ince meyve kabuğu parçaları ya da salata yaprağı parçacıkları gibi boğazlarını tıkamayan şeylerle öğürebilirler. Kaşıkla beslenen bebekler genellikle topaklı yiyecekler ilk kez verildiğinde öğürür, buna karşılık kendi kendine beslenen bebekler daha erken bir dönemde etkili biçimde öğürmeyi öğrenirler.
