Temel gelişim alanları şunlardır:
1) Bedensel (fiziksel) gelişim,
2) Bilişsel gelişim,
3) Motor (hareket sistemi) gelişim,
4) Dil gelişimi,
5) Duygusal gelişim,
6) Sosyal gelişim,
7) Ahlak gelişimi.
Çocuğun gelişimini bir bütün olarak kavrayabilmek için psikolojik olduğu kadar fizyolojik gelişimi de bilmek gerekir. (Söhmen) Çünkü fiziksel gelişim, çocuğun davranışını hem doğrudan, hem de dolaylı olarak etkiler. Doğrudan etkiler, çünkü bedensel gelişim, çocuğun neler “yapabileceğini” belirler. Çocuklarda bedensel gelişim, “dönemsel” bir süreçtir. Bunun anlamı, fiziksel gelişimin düzenli bir hızla değil, belli dönemlerde farklı hız dere_celerine sahip “dalgalar” halinde gerçekleşmesi, yani bazen hızlı, bazen yavaş olmasıdır. Doğum öncesi ve doğum sonrasının ilk 6 ayı büyüme hızı yüksektir. Yaşamın birinci yılının sonunda büyüme yavaşlar, bunu ergenliğe ya da cinsel olgunluğa kadar süregelen düzenli, fakat yavaş bir gelişim izler. Hızlı büyüme dönemlerinde çeşitli sorunlar görülebilir. Örneğin, hızlı büyüme dönemlerinin sürekli değişkenliğine uyum sağlayabilmek, duygusal yönden rahatsız edicidir. Hızlı büyüme enerji tüketici olduğundan, bu dönemlerde çocuklar çabuk yorulurlar. Hızlı büyüme dönemlerinde çocuklar beceriksizce davranırlar. Daha önce hareketleri düzgün ve iyi olan çocuk, bu dönemde hantallaşabilir ve sık sık tökezler. Büyüme yavaşladığındaysa bu beceriksizlik iyi bir motor davranışla yer değiştirir. Piaget ve arkadaşları, çocuğun doğumdan ergenliğe kadar olan bilişsel gelişmesini ayrıntılı araştırmalarla incelemişler ve bazı kavramlarla algıların doğuştan itibaren kazanılmış olabileceğini belirlemişlerdir.
