Bebeklerin fiziksel ve zihinsel becerileri arasındaki bağlantının (tabii varsa), ters bir bağlantı olduğunu düşünürüz. Okulda ve daha sonraki dönemlerde birçok kişi ya fiziksel ya da akademik başarıya odaklanır ve her ikisinde de önemli bir varlık gösteremez. Ne var ki, işler bebeklerde bu şekilde yürümüyor. Bebeğin ilk öğrendiği şeylerden biri kendi kolları, bacakları ve bunların hareketleri gibi nesnelerin temel fiziksel zellikleridir. Yaşamın birinci yılında beyindeki uzamsal ilişkileri, dokunma ve kontrollü beden hareketlerini işleyen alanlarda-pariyetal lob ve motor korteks-muazzam bir büyüme söz konusudur. Yaşamın ilk birkaç yılı boyunca çocuğun öğrendiği en önemli şeylerden bazıları ve en önemli öğrenme yöntemleri dünya ile aktif bir etkileşimi gerektirir. Çevrelerini etkilemek ve böylece etkinlik, neden-sonuç ve problem çözme hakkında bir şeyler öğrenebilmek için bebeğin önce kendi bedenini kontrol edebilmesi gerekir. Bebekler için fiziksel aktivite sadece ‘spor’ değil, aynı zamanda dünyayı ve kendi konumlarını anlamada yaşamsal önem taşıyan ilk adımdır. Kuşkusuz bazı bebekler zihinsel kilometre taşlarına fiziksel kilometre taşlarından daha çabuk ulaşırlar ya da bunun tersi olur. Ancak bebeğinizin kaslarının gelişmesine harcanan enerji beynin ihtiyacı olan enerjiyi eksiltmemektedir. Bir bebeğin ilk bağımsız adımlarını atmaya çalışmakla meşgul olduğu sırada yeni bir işaretleşmeyi öğrenmediği görüşünde gerçek payı olabilir-göründüğü kadarıyla bebekler haftada sadece tek özel iş üzerinde odaklanırlar-ancak ilk adımları atmak beynin çalışmasını gerektirir ve beynin, üzerinde çalışması için yeni uyarılar ve enformasyon sağlar.
