Onları televizyon talk-show’larında izledik ve fotoğraflarını da önemli dergilerin kapaklarında gördük. Annelerin gururla onların nebüyük şeyler başardığını anlatmalarını merak,hoşnutsuzluk ve kıskançlıkla dinledik Altı aylıkkensözcükleri, bir yaşında iken kitapları veiki yaşındayken de The New York Tımes ‘ı okuyabildikleriniduyduk. Başkalarının nasıl olupda bebeklerine bu kadar yoğun baskı yapabildiklerinehayret ettik. Ve bizlerin de kendi bebeğimizeaynı şeyi yapmamız gerekip gerekmediğinisorguladık.Süper bebek kavramı kuşkusuz medyadaheyecan yaratmıştır, bu toplum geneline deönemli ölçüde yayılmış ve bazı topluluklarda dahissedilir etkileri olmuştur. Bu küçük dahileri elealan birçok kitap yazılmış ve programlar yapılmıştır-hatta çalışmalarını tamamen bu konu üzerindesürdüren bir enstitü bile vardır. Ancak bebeklerinve çocukların nonnal gelişim hızlannınötesine zorlanması gerektiği iddiası çocukgelişimi konusundaki en güvenilir uzmanlar arasındapek taraftar bulmamaktadır. Bunun nede-ni bu tür programların yararlı ya da işe yaradıklankonusunda yeterince kanıt olmamas ıdır. Bebeklerenormalde öğretilenlerin dışında birçokbeceri kazandırmak mümkün olsa bile (kelimeleritanımak gibi), bunu yapmanın kanıtlanmışbir yöntemi yoktur. Yoğun erken eğitimin uzun vadede geleneksel eğitim şekillerine karşı bir avantajı olduğuna dair de bir kanıt yoktur. Müzik,atletizm ve tıp gibi birbirlerinden çok farklıalanlarda büyük başanlar göstermiş erişkinlerüzerinde yapılan çalışmalar, onların kendi alanlarındakibecerilerini çocukluğun erken dönemlerindekazandıklarını, ve bu yetenek ilk ortayaçıktıktan sonra da ciddi ve yoğun çalışma yerinebir oyun şeklinde geliştiğini göstermiştir.Bebeklerin yaşamın ilk yılında öğrenmelerigereken birçok şey vardır -aslında okuldaki ilkyıllarında öğrenmeleri gerekenden de çok. Buyoğun on iki ay boyunca, diğer insanlarla olanbağın (anne, baba, kardeşler, bakıcı, ve diğerleri),güvenin (“Sıkıntıda olduğumda annemin vebabamın bana yardım edeceğine güvenebilirim”)ve nesnelerin sürekliliği kavramının (“Annem sandalyenin arkasına saklandığında onu göremesemde orada olduğunu biliyorum”) öğrenilmesigerekmektedir. Ayrıca vücutlarını (oturmak,ayakta durmak, yürümek); ellerini (daha inceişleri olduğu kadar nesneleri ellerine almayı vedüşürmeyi); ve akıllarını (ulaşılamayan-raftanoyuncağın-nasıl-alınabileceği gibi problemierinçözülmesi); yüzlerce kelimenin anlamını ve dilleri,dudakları ve gırtlaklarını kullanarak bunlannnasıl telaffuz edileceğini ve kendilerinin kimolduğu hakkında bazı şeyleri de (“Ben nasıl birinsanım, neleri severim, neleri sevmem, beniüzen ya da sevindiren şeyler nelerdir?”) öğrenmekdurumundadırlar. Zaten bu kadaryoğun birprogram varken, buna öğrenilmesi gereken yenimaddeler eklemek, gelişimin bazı aşamalarınınihmal edilmesine yol açabilir.Anne-babalar nadiren daha hazır ve isteklio lmadan çocuklarını ayakta durmaya zorlark en,birçoğu onlara okuma gibi zihinsel bir başarıgöstermeleri için baskı yapmaktadır. Neden?Belki zorlanan bir hacağın incinebileceğini düşünmekyorgun bir zihnin incinebileceğini düşünmektendaha kolay olduğu için. Ya da bazıailelerde zihinsel başanlara fiziksel başarılardandaha çok önem verildiği için.Çocuk gelişimi ile çevrelerin erken eğitimprogramiarına açıkça karşı çıkmasına rağmen birsüperbebek yaratmanın çekiciliğine kapılan annebabalarşu soruları kendilerine sormalıdırlar: Amacım nedir? Çocuğumun diğerlerindenkendisini daha üstün hissetmesini mi sağlamak?(Böyle bir duygunun ona ileriki yaşamında yaranolacak mı?) Eğitime erken başlamasını mısağlamak? Yüksekokula küçük bir çocuk olarakdevam etmenin duygusal etkileri ve psikolojiksonuçları nelerdİr? Çocuk dahilerin yaşamlarınındaha zengin ve daha tatminkar olduğunadair bir kanıt yoktur (hatta yaşamı felaketlerledolu çocuk “dahi”ler vardır). Anne-babaları vediğerleri bu çocukları erkenden bireysel kimlikleriile değil kendilerine öğretilenleri kavrayabilmeyeteneği ile yargılamaktadırlar.Çocuğumun bir ön hazırlık olmaksızın günümüzünson derece rekabete dönük akademikortaınında başarılı olamayacağı korkusu ile mihareket ediyorum? Okula başlamadan okumayıöğrenen çocukların okulda arkadaşlarının önünegeçebildİğİ bilinmekle beraber, zengin birokuma hazırlığı olan (alfabe ile tanışmış olma,şarkılar ve hikaye ler, ve diğer birçok zenginleştiricideneyim) ve resmi eğitim başlayana kadarkelimeleri çözmeyi öğrenmemiş olan çocuklarbunları kolayca yakalar ve onlar kadar başarılıolurlar.Bebekler ve çocuklarla rahat mıyım? Bebeklerinindüzeyine inemeyen bazı kişiler ( çünkü,örneğin, bebeklerle konuşabilme manfetleriyoktur), çocuklarını mümkün olduğunca kendidüzeylerine çıkarmaya çalışırlar. Fakat bebeklerinbebekliğe ihtiyacı vardır ve size doğru sürüklemektenseonlarla bulundukları yerde karşıtaşmanızdaha doğru olabilir.Çocuğumu belli bir alanda -örneğin, okuyarak,lisanda- gelişmeye zorlamarn diğer alanlannasıl etkiler? Çocuğunuzun sosyal (oyungruplarıyla ya da oyun alanında) ve fiziksel (birkaydırağa tırmanıp kayma, bir top atma, bir basamaktanatlama) gelişimine yardım edecek yada onun artan merakını (yerdeki bir toz yumağındangökteki bulutlara kadar her şey) teşvikedecek zamanı bulabilecek misiniz? Her erişkinbütün ihtiyaçlara cevap veremeyebilir, ya daböyle olmak zorunda değildir -ama çocuklar geliştirmeyien çok istedikleri boyutları saptarnadanönce güçlerini ve zayıflıklarını anlamak,kişiliklerini gerçekleştirmek için mümkün olanbütün yolları ortaya çıkarmak ve araştırmak isterler.Bu anne-babanın değil çocuğun yapmasıgereken bir seçimdir ve şüphesiz ki zamanı dailk yıl değildir.Bir süper bebek yaratmama kararı alan annebabalarbile bebekliğin basit problemlerinde bolbol uyarı ve yardım sağlayarak; onu çeşitli ortamlarlakarşılaştırarak (dükkiinlar, hayvanatbahçeleri, müzeler, benzin istasyonları, parklarve diğerleri); gördükleri insanlar hakkında konuşarak(“bu hanım çok yaşlı”, “bu adam oturmakzorunda çünkü hacağında ufu var”, “şu çocuklarokula gidiyor”); ve cihazların nasıl çalıştığını(“Görüyorsun, musluğu açıyorum ve suakınaya başlıyor”), ve neye yaradıklarını (“Bubir sandalye, sandalye oturmak içindir”) ve aralarındaki farkları (“Atın kuyruğu uzun, doınuzunkiise kısa”) tarif ederek maksimum potansiyellerinekendileri için uygun olan hızda erişenmüthiş çocuklar büyütebilirler. Bebeğinizink, ö, p, e, k harflerinin köpek diye okunduğunubilmesindense bir köpeğin havladığını, yediğini,ısırabildiğini, dört ayağı olduğunu ve tüylerlekaplı olduğunu öğrenmesi onun için dahaiyidir.Eğer bebeğiniz harflerle, sayılarla, kelimelerleilgileniyorsa bu merakını tatmin edin. Ancakbirdenbire oyun alanına düzenli geziler düzenleyipbütün tabelalan okutınaya çalışmayın.Öğrenme -bu top oyunu da olsa bir harf de olsaherzaman eğlenceli olmalıdır. Eğer sürekli bazıhedeflere ulaşınaya çalışırsanız öğrenmek iki-248niz için de pek zevkli olmayacaktır. Bebeğinizinsizi yönlendirmesine izin verin, bırakın hızıo ayarlasın, eğer küçük öğrenciniz sıkılır veyamutsuz olursa vites küçültıneyi deneyin.Çocuklar kendileri için -aileleri için değilönemliolan şeyleri öğrenerek kendilerine olangüvenlerini artınrlar. Eğer annemin veya babamınyapmamı istediği şey benim yapmayı istediğimşeyden daha önemli şeklinde bir mesajalırlarsa özsaygılan zedelenir. Anne ve babanınbeklentilerine (gerçekçi veya değil) ulaşma sırasındaister istemez hatalar olur. Uzun vadede çocuklann bebekliklerinde okumayı veya piyanoçalınayı öğrenmesinden daha önemli olankendilerini sevmeyi ve sayınayı öğrenmeleridir.
Bebek Gelişimi ile ilgili daha fazla bilgi için tıklayın!
